کد خبر 109497

نماینده مجلس شورای اسلامی:

حسین زاده بحرینی گفت: از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۹۹، رشد تجمیعی اقتصاد ۰.۳۶ درصد بوده که باعث تاسف است. در همین زمان ۱۰۲.۵ برابر نقدینگی افزایش پیدا کرده است و این یک نقطه هشدار است که ما ۲۰ سال تلاش کردیم و این میزان رشد پایین را داشتیم.

به گزارش پایگاه خبری بااقتصاد، محمد حسین حسین زاده بحرینی نماینده مجلس شورای اسلامی در همایش نقدی بر مسئولیت، اهداف و وظایف بانک مرکزی اظهار کرد: هدف اصیل مجلس در حوزه بانک مرکزی، مشاهده واقعیت اقتصاد ایران در ۲۰ سال گذشته است. از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۹۹، رشد تجمیعی اقتصاد ۰.۳۶ درصد بوده که باعث تاسف است. در همین زمان ۱۰۲.۵ برابر نقدینگی افزایش پیدا کرده است و این یک نقطه هشدار است که ما ۲۰ سال تلاش کردیم و این میزان رشد پایین را داشتیم. اینکه رشد حاصل نشده عوامل زیادی دارد و عمده مشکلات در حوزه محیط کسب و کار است.

او افزود:، اما اینکه ۱۰۲.۵ برابر نقدینگی رشد کرده است، مسئله پولی است و باید به آن پرداخت. دو منشا برای این رشد نقدینگی مطرح است و منشا آن یا دولت و یا شبکه بانکی است. دولت از مسیر‌های مختلفی این کار را انجام می‌دهد؛ از سیاهه فروشی به بانک مرکزی، یعنی سیاهه ارز. منظور ارزی است که قابل تصرف نیست. سیاهه آن را به بانک مرکزی می‌فروشد و ریال از آن می‌گیرد.

حسین زاده بحرینی ادامه داد: طرف دیگر، شبکه بانکی است. آنچه که در شبکه بانکی در این سال‌ها اتفاق افتاده است، داستان پر غصه‌ای است. سال ۱۳۸۰ اولین بانک خصوصی تاسیس شد.

این نماینده مجلس گفت:از ابتدای انقلاب تا سال ۱۳۷۹، یعنی یکسال قبل از تاسیس اولین بانک خصوصی، نسبت پول حاکمیتی به پول بانکی هیچ گاه به ۲ نرسیده بود. بعد از تاسیس اولین بانک خصوصی این نسبت به ۲ می‌رسد و به سرعت رشد پیدا می‌کند و اکنون نیز به حدود ۷ رسیده است.

این نماینده مجلس بیان کرد: این موضوع به این معناست که از سال ۸۰ که بانک خصوصی در کشور تاسیس شده است، عملا اقتدار را از حاکمیت به شبکه بانکی منتقل شده است و این جابه جایی قدرت اتفاق افتاده است. شبکه بانکی یعنی سهامداران عمده و مدیران. با این جا به جایی قدرت باید انتظار داشته باشید که در آینده وضعیت بدتر از این شود.

او ادامه داد: کشور‌های دیگر نیز تجربه تاسیس بانک‌های خصوصی را داشته اند، اما چرا این کشور‌ها با چنین بحران‌هایی مواجه نشدند. بانک خصوصی در یک اکوسیستمی توجیه دارد که یک رگولاتور (یک بانک مرکزی قوی) وجود داشته باشد.

حسین زاده بحرینی افزود: ما از سال ۱۳۸۰ بانک های خصوصی را  ترویج دادیم، جابه جایی قدرت را پذیرفته ایم اما هیچگاه در این ۲۰ سال توجه نکردیم که مقام ناظری که باید شبکه بانکی را مدیریت و نظارت کند، کدام نهاد است. هیچ گاه توجه نکردیم که این پول بانکی در حال ایجاد است، در چه مسیری باید قرار بگیرد تا از آن رشد و رفاه عمومی حاصل شود و نه تورم.

ارسال نظر

تازه ها