کد خبر 138114

تجزیه و تحلیل صورت‌های مالی به شکل‌های مختلفی صورت می‌گیرد اما یکی از قدیمی‌ترین و اصولی‌ترین روش‌های آن استفاده از نسبت‌های مالی است که در ادامه به جزییات آن پرداخته‌ایم.

مراحل تجزیه و تحلیل صورت‌های مالی

این مبحث یک جعبه ابزار برای تحلیلگر است. اگر بتوان تمامی این نسبت‌ها را محاسبه کرد، بسار عالی خواهد بود اما لازم است که بدانیم هرکدام از این نسبت‌ها، چه ویژگی‌هایی از شرکت را اندازه‌گیری می‌کنند و مهم‌تر از آن اینکه هرمورد نسبت بالاتر بهتر است یا پایین‌تر. تحلیل‌گران مختلف، برخی از نسبت‌ها را به صورت متفاوت اندازه‌گیری می‌کنند.

مراحل تجزیه و تحلیل صورت‌های مالی عبارت است از:

1-بیان اهداف و زمینه

2-گردآوری اطلاعات

3-پردازش اطلاعات

4-تجزیه و تحلیل و تقسیر اطلاعات

5-گزارش نتایج و پیشنهادها

6-به روز کردن تجزیه و تحلیل‌ها

در چارچوب تجزیه و تحلیل فوق، نسبت‌های مالی خروجی مرحله پردازش اطلاعات و ورودی مرحله تجزیه و تحلیل و تفسیر اطلاعات پردازش شده می‌باشد.

محدودیت‌های تجزیه و تحلیل نسبت‌های مالی

هنگام تجزیه و تحلیل اطلاعات مالی باید از محدودیت‌های نسبت‌های مالی آگاه باشید. از نسبت‌های مالی برای مقایسه‌های داخلی و مقایسه میان شرکت‌ها استفاده می‌شود. این نسبت‌ها اغلب در تشخیص سوالاتی که نیاز به پاسخ دارند مفید است و نه برای پاسخ‌ دادن مستقیم به سوالات.

محدودیت‌های نسبت‌های مالی عبارتند از:

-زمانی‌که نسبت‌های مالی را به طور جدا و به تنهایی تفسیر می‌کنیم، این نسبت‌ها نمی‌توانند مفید واقع شوند. این نسبت‌ها تنها زمانی مفید هستند که با سایر شرکت‌ها و یا با عملکرد تاریخی شرکت مورد مقایسه واقع شوند.

-مقایسه با سایر شرکت‌ها نیز به دلیل رویه‌های متفاوت حسابداری به کار گرفته شده بسیار مشکل است.

-یافتن نسبت‌های قابل مقایسه صنعت هنگام تجزیه و تحلیل شرکت‌هایی که در صنایع مختلف به فعالیت می‌پردازند، سخت است.

-نمی‌توان از بررسی یک مجموعه نسبت به نتیجه‌ای رسید. تمامی نسبت‌ها باید نسبت به دیگری مورد بررسی قرار گیرند.

-با در نظر گرفتن طیف مقادیر قابل قبول، تعیین مقادیر هدف و یا مقادیر مقایسه‌ برای یک نسبت سخت است.

در اجرای یک تجزیه و تحلیل، همیشه باید از محدودیت‌های نسبت‌ها آگاه باشید. همیشه این سوالات را از خود بپرسید:

-آیا شرکت هایی که با هم مقایسه می‌شوند، رویه‌های حسابداری مشابهی دارند؟

-زمان مقایسه قسمت‌های درون یک شرکت ، آیا نسبت‌ها قابل مقایسه هستند؟

-آیا نسبت‌ها ، تصویر معقولانه‌ای از صنعت موردنظر را به دست می‌دهند؟

موارد استفاده از صورت سود و زیان و ترازنامه پیش‌بینی شده

صورت‌های مالی پیش‌بینی شده، تصویر روشنی از فعالیت‌های مالی شرکت در آینده است. برای تهیه این صورت‌های مالی، ابتدا صورت سود و زیان پیش‌بینی شده تهیه می‌شود و براساس آن و سایر اطلاعات مورد نیاز، ترازنامه پیش‌بینی شده تهیه می‌‌گردد. در تهیه صورت حساب سود و زیان پیش‌بینی شده از روش‌های مختلفی استفاده می‌شود که یکی از این روش‌ها، «روش مبتنی بر درصد فروش» است.

در روش مبتنی بر درصد فروش، ابتدا با توجه به صورت‌های مالی سال‌های قبل، رابطه بین فروش و سایر اقلام مانند بهای تمام شده، هزینه‌های عملیاتی و .... تعیین می‌شود. پیش‌بینی فروش برای سال آینده براساس میزان تقاضا، سهم بازار و ظرفیت تولید شرکت محاسبه می‌شود سپس ارقامی که با فروش رابطه ندارند (مثل هزینه استهلاک) برآورد می‌شوند و در نهایت ، سیاست تقسیم سود برای سال آینده تعیین می‌گردد. پس از پیش‌بینی فروش، سایر اقلام صورت حساب سود و زیان مانند بهای تمام شده کالای فروش رفته، هزینه‌های غیر عملیاتی و هزینه بهره، به عنوان درصدی از فروش پیش‌بینی شده، برآورد می‌شوند و در نتیجه صورت حساب سود و زیان پیش‌بینی شده تهیه می‌گردد.

محاسبه و تحلیل نتایج انواع نسبت‌های مالی

بسته به نوع اطلاعاتی که نسبت‌های مالی در مورد شرکت ارائه می‌کنند ، می‌توان آن‌ها را به طبقات مختلف تفکیک کرد. با محاسبه و تجزیه و تحلیل نسبت‌های مالی می‌توان شناخت بهتری از وضعیت مالی یک موسسه بدست آورد. این نسبت‌ها در 5 گروه مطرح می‌شوند که عبارتند از:

نسبت‌های نقدینگی: نقدینگی یعنی توانایی شرکت در انجام تعهدات مالی خود. با استفاده از نسبت‌های نقدینگی می‌توان بررسی کرد که آیا شرکت می‌تواند به تعهدات مالی کوتاه مدت خود پاسخ دهد یا خیر. قدرت نقدینگی یک دارایی یعنی توانایی تبدیل به نقد نمودن یک دارایی. دارایی که از قدرت نقدینگی بالایی برخوردار است، به آسانی در بازار فعال معامله می‌شود و می‌توان براساس قیمت‌های رایج آن را به پول نقد تبدیل کرد.

نسبت‌های فعالیت(کارایی): این نسبت‌ها نشان می‌دهند که شرکت از دارایی‌های مختلفی همچون موجودی کالا و دارایی‌های ثابت چگونه استفاده کرده است. این نسبت‌ها همچنین بیانگر میزان کارایی مدیریت شرکت بر دارایی‌ها است.

نسبت‌های قدرت پرداخت دیون(اهرمی): این گروه از نسبت‌ها ، اطلاعاتی پیرامون اهرم مالی شرکت و توانایی پرداخت تعهدات بلندمدت شرکت در اختیار تحلیلگر قرار می‌دهد.

نسبت‌های سودآوری: با محاسبه این نسبت‌ها، عملکرد کلی شرکت ارزیابی شده و میزان و چگونگی سودآوری شرکت تحلیل خواهد شد. در واقع این نسبت‌ها انعکاس‌کننده توانایی شرکت در ایجاد سود عملیاتی و سود خالص است.

نسبت‌های ارزش بازار: این گروه از نسبت‌ها بیانگر نگرش سهامداران در مورد عملکرد گذشته و آینده شرکت است که در قیمت سهام منعکس است.

باید توجه کرد که این طبقه‌بندی‌ها ناسازگار نیستند.مثلا یک نسبت فعالیت مثل گردش پرداختنی‌ها می‌تواند اطلاعاتی در مورد نقدینگی شرکت نیز ارائه کند. مجموعه استانداردی از نسبت‌ها برای تجزیه و تحلیل مالی وجود ندارد. تحلیل‌گران مختلف از نسبت‌های مختلف و از روش‌های محاسبه متفاوت برای هر نسبت‌های مشابه استفاده می‌کنند.

 

منبع: کتاب خودآموز اصول بازار سرمایه (جلد اول) 

ارسال نظر

تازه ها