کد خبر 137355

تجزیه و تحلیل صورت‌های مالی نیازمند درک و فهم نسبت به چگونگی ثبت مبادلات شرکت در حساب‌های مختلف است. این عناصر اصلی که شامل دارایی‌ها، بدهی‌ها، حقوق صاحبان سرمایه، درآمدها ، هزینه‌ها، آورده صاحبان سرمایه و ستانده صاحبان سرمایه است، معرف منایع اقتصادی یک واحد تجاری می‌باشد.

عناصر صورت‌های مالی یعنی طبقات کلی اقلام تشکیل‌دهنده صورت‌های مالی، سنگ‌هایی هستند که با آن‌ها صورت مالی ساخته می‌شود.که در ادامه به تعریف هرکدام می‌پردازیم.

دارایی‌ها

دارایی عبارت است از حقوق نسبت به منافع اقتصادی آتی یا سایر راه‌های دستیابی مشروع به آن منافع که در نتیجه معاملات یا سایر رویدادهای گذشته به کنترل واحد تجاری درآمده است.

دارایی‌های یک واحد تجاری منابع اقتصادی آن واحد هستند که مافع جاری داشته و این منافع بعضا در آینده نیز ادامه خواهد داشت. اغلب واحدهای تجاری از حساب‌های دارایی زیر استفاده می‌کنند: 

وجوه نقد. حساب وجوه نقد، تاثیرات نقدی مبادلات واحد تجاری را نشان می‌دهد. وجوه نقد، پول و هر چیز دیگری است که با همان مبلغ اسمی خود مورد قبول بانک باشد. مانده حساب بانکی، اسکناس، مسکوک، گواهینامه سپرده ثابت و چک از انواع وجوه نقد به شمار می‌روند. ورشکستگی اغلب واحدهای تجاری در نتیجه کسری وجوه نقد صورت می‌گیرد. 

اسناد دریافتنی. واحد تجاری ممکن است کالا یا خدمات خود را به صورت اعتباری و در ازای دریافت تعهد کتبی از واحد تجاری پرداخت کند. اسناد دریافتنی مشتری کتبا تعهد می‌کند که در آینده‌ای مشخص مبلغ ثابتی را به واحد تجاری پرداخت کند. اسناد دریافتنی برای واحد تجاری به عنوان اسنادی که قابلیت تبدیل به وجه نقد را دارند به شمار می‌رود. پشتوانه قانونی تبدیل اسناد دریافتنی به نقد بیشتر از حساب‌های دریافتنی است. 

حساب‌های دریافتنی. ممکن است واحد تجاری کالا یا خدمات خود را به صورت اعتباری و براساس تعهد شفاهی مشتری به پرداخت وجه، به فروش برساند. چنین فروش‌هایی را اصطلاحا «فروش نسیه» گویند. حساب‌های دریافتنی در مقابل فروش نسیه به وجود می‌آیند. 

پیش‌پرداخت هزینه(هزینه‌های پیش‌پرداخت شده). اغلب واحدهای تجاری بهای بعضی از هزینه‌ها را قبل از قبل پرداخت می‌کنند. این پیش پرداخت هزینه به عنوان یک دارایی در نظر گرفته می‌شود چرا که واحد تجاری از پرداخت آن هزینه‌ها در آینده معاف است. 

زمین. حسابی که بیانگر بهای تمام شده زمین‌های متعلق به یک واحد تجاری است و در عملیات آن واحد مورد استفاده قرار می‌گیرد. 

اثاثیه و تجهیزات. یک واحد تجاری برای هرگروه از اثاثیه ممکن است حساب جداگانه‌ای نگهداری کند. حساب تجهیزات نیز نشانگر بهای تمام شده تجهیزات است و در صورت وجود گروه‌های مختلف نظیر حساب اثاثیه با آن برخورد می‌شود. 

بدهی‌ها

بدهی عبارت از تعهد انتقال منافع اقتصادی توسط واحد تجاری ناشی از معاملات یا سایر رویدادهای گذشته است. در واقع بدهی‌ها به عنوان اختصاص احتمالی آتی منافع اقتصادی که در نتیجه تعهدات فعلی شخصیت حسابداری در رابطه با انتقال دارایی‌ها یا ارائه خدمات به سایر شخصیت‌ها در آینده، که در نتیجه مبادلات یا رویدادهای گذشته ایجاد شده است، تعریف می‌گردند.

اسناد پرداختنی. حسابی است که ماهیتی مخالف با اسناد دریافتنی دارد. اسناد پرداختنی بیانگر مبلغی در آینده است چرا که پرداخت این مبلغ به وسیله تعهد کتبی تضمین شده است و ناشی از استقراض ، خرید نسیه کالا و خدمات است. 

حساب‌های پرداختنی. حسابی است که دقیقا ماهیتی مخالف با حساب‌های دریافتنی دارد. حساب‌های پرداختنی به منزله تعهد شفاهی پرداخت وجه در آینده است و ناشی از خرید نسیه کالا و خدمات است. 

هزینه‌های پرداختنی. سایر گروه‌ها و حساب‌های بدهی که در صورت لزوم در واحدهای تجاری مورد استفاده قرار می‌گیرند. مالیات پرداختنی، بهره پرداختنی و حقوق پرداختنی از جمله حساب‌های بدهی به شمار می‌روند. 

درآمد کسب نشده (پیش دریافت درآمد). اقلامی که در صورت سود و زیان‌های آتی به عنوان درآمد نشان داده خواهند شد. 

حقق مالکانه (حقوق صاحبان سرمایه)

حقوق مالکانه یا خالص دارایی‌ها، حق مالی باقی‌مانده در دارایی‌های یک واحد تجاری پس از کسر بدهی‌ها از کل دارایی‌هاست. به علت اینکه حقوق مالکانه یک حق باقی‌مانده است، نمی‌توان آن را مستقل از دارایی‌ها و بدهی‌ها اندازه‌گیری نمود. رابطه بین دارایی‌ها، بدهی‌ها و حقوق مالکانه مبنایی است برای معادله حسابداری:

حقوق مالکانه + بدهی‌ها=دارایی‌ها

که با تغییر محل عناصر تشکیل دهنده معادله حسابداری خواهیم داشت:

بدهی‌ها-دارایی‌ها=حقوق مالکانه

حقوق مالکانه را حقوق صاحبان سهام نیر می‌گویند.

درآمدها و هزینه‌ها

صورت‌های مالی بین تغییرات در حقوق صاحبان سرمایه ناشی از معاملات با صاحبان سرمایه ( به عنوان صاحب سرمایه) و دیگر تغییران حقوق صاحبان سرمایه تمایز قائل می‌شود. تغییرات اخیر، درآمد و هزینه نامیده می‌شود که تعریف آن‌ها به شرح ذیل است:

درآمد: افزایش در حقوق صاحبان سرمایه به جز مواردی که به آورده صاحبان سرمایه مربوط می‌شود.

هزینه: کاهش در حقوق صاحبان سرمایه به جز مواردی که به ستانده صاحبان سرمایه مربوط می‌شود.

درآمدهای عملیاتی

درآمدهای عملیاتی، جریان‌های ورودی ادواری دارایی‌ها یا تسویه بدهی‌ها و یا ترکیبی از هر دو می‌باشند که در نتیجه تحویل یا تولید کالا ، ارائه خدمات یا سایر فعالیت‌های درآمدزا حاصل می‌شود و تشکیل‌دهنده عملیات اصلی یا عمده فعالیت‌های یک واحد تجاری است.

هزینه‌های عملیاتی

هزینه‌های عملیاتی، مصرف ادواری و یا تحمل بدهی‌ها و یا ترکیبی از هر دو است که در نتیجه تحویل یا تولید کالا، ارائه خدمات یا سایر فعالیت‌های درآمدزایی که فعالیت‌های اصلی یا عمده واحد تجاری را تشکیل می‌دهند، به وقوع می‌پیوندند.

سود

تفاوت بین درآمد و هزینه سود نامیده می‌شود.

 

ارسال نظر

تازه ها