کد خبر 57733

با اقتصاد بررسی کرد

بررسی صورت مالی سه ماهه شرکت‌های خودرویی حاکی از شناسایی زیان خالص است. این در حالی است که در مدت مشابه سال قبل، در منطقه سوددهی قرار داشته‌اند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی "با اقتصاد"، صورت‌های مالی سه ماهه شرکت‌ها یکی پس از دیگری طی روزهای اخیر روانه بازار شده است. صنعت خودور یکی از گروه‌هایی بوده که بازار در انتظار انتشار صورت مالی آن بوده است. انتشار صورت‌های مالی شرکت‌های خودرویی، نشان داده است همچنان این گروه در زیان به سر برده و تنها شرکت زامیاد که در گروه خودروهای سنگین و نیمه سنگین فعالیت دارد در شرایطی خوبی به سر می‌برد.

عملکرد سه شرکت ایران خودرو، سایپا و پارس خودرو حاکی از آن است که هر سه شرکت در دوره سه ماهه منتهی به خرداد 98 نسبت به مدت مشابه سال قبل شرایط نامطلوب‌تری را تجربه کرده‌اند‌ه و زیان‌های هنگفتی را رقم زده‌اند.

اما مشکل واقعی خودرویی‌ها کجاست؟

زیان ناخالص خودرویی‌ها نشان می‌دهد که ظرفیت‌های بدون استفاده عامل اصلی زیان این شرکت‌ها می‌باشد که در پی آن عدم فروش به اندازه ظرفیت، کاهش نقدینگی، افزایش هزینه مالی و در نتیجه زیان دهی شرکت‌ها نتیجه این چرخه می‌باشد. اما چرا خودرویی‌ها کاهش تولید داشته‌اند؟. افزایش هزینه تولید، تحریم‌ها و خروج شرکای تجاری و در نهایت قیمت‌گذاری ناصحیح محصولات منتج به کاهش تولید خودرویی‌ها شده است. اما در این میان حضور دولت در صنعت خودرو موجب شده است بعد از 40 سال انقلاب فعالیت صنعت خودرو، دستاوردی شگرف در این صنعت قابل مشاهده نباشد. این در حالی است که صنعت خودروسازی کره جنوبی نوپاتر از صنعت داخلی بوده اما خروجی‌های صنعت خودروسازی کره جنوبی از نظر سطح کیفی، تنوع و ورود به بازارهای جهانی با محصولات داخلی قابل مقایسه نمی‌باشد. بنابراین ضعف ساختاری این صنعت و حمایت‌های همه جانبه دولت موجب ناکارایی و عدم بهره‌وری صنعت خودرویی داخلی شده است. علاوه بر این تعرفه سنگین خودروهای وارداتی موجب شده است در داخل برای خودروسازان بازار به صورت غیررقابتی اداره شود و این امر موجب بی‌انگیزگی خودروسازان شده است. حال در کنار این عوامل کاهش ورود قطعه از خارج و خروج شرکای تجاری که در مونتاژ خودرو با ایران همکاری داشته‌اند موجب شده است، صنعت خودرو بیشتر از پیش در چرخه رکودی قرار گیرد.

 

اما نسخه درمانی صنعت خودرو چیست؟

راه حل پیش‌روی صنعت خودرو از دو مسیر عبور می‌کند. در مسیر اول قیمت‌گذاری آزادانه محصولات است. تجربه اخیر بازار خودرو نشان داده است علی‌رغم رشد خارج از انتظار محصولات خودرو همچنان شاهد صف‌های خرید خودرو هستیم و این موضوع نشان می‌دهد، بازار خود را با قیمت‌های جدید وقف داده است و همچنان با این سطح از قیمت‌ها تقاضا برای خودرو وجود دارد. اما واقعیت چیز دیگری است. در شرایطی که سطح عمومی قیمت‌ها لحظه‌ای در حال افزایش است مردم برای اینکه از رشد قیمت‌ها جا نمانند دست به دامان هر بازاری می‌شوند و این به معنای تایید قیمت محصولات صنعت یا گروهی خاصی نمی‌باشد و در بلند مدت عرضه و تقاضا قیمت‌ها را تعیین خواهد کرد و با توجه به کاهش توان مالی خانوارها بعد از تقاضاهای هیجانی بازار خودرو وارد چرخه رکود خواهد شد. بنابراین افزایش آزادانه قیمت‌ها به تنهایی راه حلی بنیادی برای رفع این مشکل نمی‌باشد و مسکن موقتی به شمار می‌رود.

در مسیر بعدی که می‌توان راه حل اصولی را در صنعت خودرو جست و جو کرد، کارایی صنعت خودرو است. کارایی این صنعت در واقع به افزایش سطح کیفی محصولات و رونق در چرخه تولیدی خودرو وابسته است. اما این اتفاق در چه حالتی روی می‌دهد؟. می‌توان انتظار داشت در قدم اول دولت از صنعت خودرو خارج شده و به طور کامل خصوصی سازی شکل گرفته و ورود برای شرکای تجاری جهت افزایش بهره‌وری و تکنولوژی فراهم شود. این موضوع در حالی روی می‌دهد که ایران بتواند خارج از فضای تحریمی با شرکت‌های خارجی ارتباط داشته باشد و در صورت ورود تکنولوژی‌های به روز و افزایش کیفی محصولات، قدرت رقابت محصولات بالا رفته و تضمینی برای بقای این صنعت می‌باشد. البته بایددر نظر داشت همکاری با شرکت‌های خارجی منتج به منتاژ محصولات خارجی با کاستن آپشن‌ها نگردد و هدف از برقراری رابطه، افزایش سطح تکنولوژی جهت تنوع و بهبود کیفیت محصولات شکل گیرد.

بنابراین حمایت‌های دولت و اعطای وام‌های کلان و تغییر در روند قیمت‌گذاری، مسکنی کوتاه مدت برای خودرویی‌ها به شمار می‌رود و برای درمان اصولی این صنعت ارتباطات گسترده با شرکت‌های خارجی و خصوصی سازی این صنعت می‌تواند تضمینی برای این صنعت به شمار رود. در غیر این صورت صنعت خودرو همواره در چرخه زیان‌دهی قرار داشته و خروج از این شرایط را نمی‌توان برای این صنعت متصور بود.

 

 

ارسال نظر

تازه ها