کد خبر 51183

مدیرعامل لبنیات پاک(غپاک) در گفت و گو با «بااقتصاد»:

پاک، یکی از قدیمی ترین برندهای صنایع غذایی با بیش از 60 سال قدمت است که در سبد غذایی خانوارهای ایرانی جایگاه ویژه ای دارد. پاک، از اواسط دهه 50 وارد بورس اوراق بهادار تهران شد و یکی از شرکت های قدیمی بورسی نیز محسوب و با نماد «غپاک» روی تابلو بورس عرضه می شود.

افزون بر کیفیت محصولات شرکت لبنیات پاک مانند بستنی های قیفی که برای دهه شصتی ها بسیار نوستالژیک است، عموم مردم این برند ملی را با آگهی تبلیغی معروف «پاک یادت نره× » در دهه 70 به خاطر دارند. شرکت لبنیات پاستوریزه پاک(سهامی عام)، به گفته علیرضا سجادی مانیزانی، مدیرعامل این شرکت اکنون در بورس اوراق بهادار تهران با جمع دارایی نزدیک به 2000 میلیارد تومان و ارزش سهام 140 میلیارد تومانی، یکی از نمادهای مطرح در میان شرکت های حوزه صنایع غذایی در بورس شناخته می شود. سجادی این میزان سرمایه و ارزش پاک را تنها در اعتماد ملی به یک برند ملی-پاک- می داند و می افزاید: «با توجه به نرخ گذاری که روی کالاهای ما انجام می شود، برای حفظ منافع سهامداران و مصرف کنندگان، همه تلاش مان را می کنیم تا به این اعتماد پاسخ مثبت دهیم و به نوعی پاک، هوای سهامداران مان را نگه می داریم.» گفت و گوی ما را که در حاشیه بازدید از خط تولید کارخانه لبنیات پاک با سجادی انجام شده است را در ادامه می خوانید.

وضعیت سهام غپاک در بورس چگونه است؟ آیا سهامداران از آن رضایت دارند؟

سرمایه شرکت پاک و ارزش سهام آن در یک زمانی 17 میلیارد تومان بود اما اکنون ارزش سهام شرکت پاک(غپاک) 140 میلیارد تومان است و جمع دارایی های شرکت به بیش از 1500 تا 2000 میلیارد تومان می رسد. سهامداران ما در چنین شرکتی که یک برند ملی 60 ساله است، سرمایه گذاری کرده اند و ما باید بتوانیم منافع بلندمدت شان را تامین کنیم. سهامداران ما «یکروزه» نیستند و تنها برای کسب سود نیامده اند. آنها می دانند که در بلندمدت به عنوان سهامدار واقعی سود می کنند و از ارزش افزوده شرکت منتفع می شوند. البته سبد محصولی شرکت پاک، تکمیلی است و تمامی اقشار جامعه از پایین درآمدی، میان درآمدی و مرفه را شامل می شود.

غپاک به عنوان یکی از شرکت هایی است که محصولاتش توسط دولت نرخ گذاری می شود اما بر خلاف برخی از شرکت های لبنی که گاه و بیگاه افزایش قیمت محصولات را در دستور کار قرار می دهند و پرونده های تعزیراتی دارند، رفتار نمی کند. چرا؟

ما به منافع عمومی و همچنین به منافع درازمدت سهامداران پایبند هستیم. به اعتقاد من، نباید برای به دست آوردن سودهای مقطعی، منافع عمومی و نگاه ملی و اعتمادی که مردم و مصرف کنندگان به برند پاک دارند را خدشه دار کنیم. مردم با یک نگاه 60 ساله به برند پاک، اقبال نشان می دهند و ما این برند ملی را ارزان به دست نیاورده ایم که بخواهیم برای سودهای اندک، آن را فدا کنیم. ما به ارزش افزوده و سودآوری در بلندمدت می اندیشیم و می خواهیم پاک را به عنوان یک برند ملی مانند نفت، برای نسل های آینده نیز حفظ کنیم. به همین دلیل حاضر نیستیم حاشیه سودی همراه با پرونده های عظیم تعزیراتی ایجاد کنیم.

این رویکرد شما که منافع ملی را بر منافع صنفی و حتی شخصی ترجیح می دهید، قابل ستایش است. در بعد بین المللی این رویکرد چقدر تاثیرگذار بوده است؟

بی تردید این نوع نگاه و رویکرد را ما از اعتماد مردم و سهامداران کسب کرده‌ایم. در بعد بین المللی هم این رویکرد بسیار موثر بوده است تا جایی که در دوره پسابرجام، بسیاری از شرکت های خارجی با اعتماد به برند پاک، تمایل خود را برای سرمایه گذاری های مشترک اعلام کردند.

آیا به نتیجه ای هم رسیدید و قراردادی امضا شد؟

در دوره پسابرجام ما بیش از 30 مذاکره با شرکت های خارجی برای سرمایه گذاری مشترک انجام دادیم که هنوز 3 مذاکره روی میز است اما به دلیل مشکلاتی که در یک سال گذشته با افزایش فشار تحریم ها ایجاد شده است، این مذاکره ها بدون نتیجه ماند و امیدواریم بزودی چالش ها برطرف شود.

به نظر جناب عالی نرخ گذاری دولتی روی محصولات برخی شرکت های بورسی مانند غپاک، چه میزان روی ارزش سهام آن‌ها تاثیر می گذارد؟

به عنوان یک عضو کوچک صنعت که در بورس هم حضور داریم، صراحتا می گویم که نرخ گذاری کالاها، تاثیر مستقیمی بر ارزش سهام شرکت ها می گذارد. کسانی هم که مخالف این موضوع هستند، بیایند سیاست اقتصاد آزاد و باز را پیاده کنند و ببینند این میزان تاثیر پذیری چقدر است و آیا ما می توانیم ارزش واقعی سهام شرکت مان را نشان دهیم یا نه! تا زمانی که محدودیت قیمت ارزی و فضای نامتوازن رقابتی وجود داشته باشد، نباید انتظار داشته باشیم که همه شرکت ها خروجی شان یکسان باشد. دولت اگر می خواهد از صنایع غذایی حمایت کند، آزادسازی کامل قیمت را انجام دهد و در انتها حمایت های خود را در قالب یارانه به مردم ارایه دهد. صراحتا می گویم که ارز 4200 تومانی دولتی، ایجاد رانت و فساد می کند و تاثیری در کاهش قیمت کالاهای اساسی ندارد.

بیشتر توضیح دهید لطفا؟

برای نمونه، دولت قیمت شیر خام را از 2000 تومان تا بالاتر تعیین کرده است اما وقتی که تقاضا به دلیل قیمت ارز افزایش می یابد، ورودی شیر خام به صنایع کم می شود و این موضوع در قیمت تمام شده تاثیر دارد. بنابراین؛ محدودیت ارزی، اثر مستقیمی بر قیمت تمام شده کالاها می گذارد و دیگر نمی توان این مساله را پای کم کاری صنایع گذاشت زیرا باید برویم شیر را گران تر بخریم. همچنین در محصولات پتروشیمی نیز وضعیت به همین گونه است و در سال گذشته قیمت این محصولات 6 برابر شد اما آیا ما توانستیم این میزان افزایش قیمت را در محصولات مان لحاظ کنیم؟ با این تفاسیر، قیمت گذاری ها اثر منفی خود را در سهامداری شرکت ها می گذارد و شرکت ها هرچه از تولید کالاهای اساسی فاصله بگیرند و متنوع تر تولید کنند می توانند بیشتر هوای سهامداری را داشته باشند.

برنامه های صادراتی و فعالیت های بین المللی هم دارید؟ توضیح بفرمایید.

 بله. با تمامی محدودیت هایی که در مبادلات مالی و انتقال پول برای صادرکنندگان ما ایجاد شده است افزون بر صادرات برخی محصولات به کشورهای منطقه، قرار است خطوط تولید در کشورهای همسایه نیز ایجاد کنیم. مذاکراتی را با کشورهای همسایه در این زمینه انجام داده ایم که برخی از آنها به نتایج مثبت انجامیده و در عراق و سوریه مکان یابی برای ایجاد کارخانه نیز انجام شده است.

 

گفت و گو: مولود غلامی 

ارسال نظر

تازه ها