کد خبر 13900

بیش از ۳ هزار میلیارد دلار سرمایه قابل بیمه شدن در ایران وجود دارد و صنعت بیمه دارای پتانسیل بسیار بالایی است‌.

با وجود فعالیت‌ها و روند رو به رشد شرکت‌های بیمه‌ای و توسعه شبکه‌‌های فروش و نمایندگان این صنعت و همچنین عقد قراردادهای بین‌المللی با شرکت‌های اتکایی‌، بهره‌برداری از حداکثر پتانسیل‌های صنعت بیمه در حال کلید خوردن است‌، اما همچنان ظرفیت‌های نهفته زیادی وجود دارد‌.

به عنوان مثال، از ۲۵ میلیون خودرو در سال ۱۳۹۵ تنها ۳ میلیون بیمه‌نامه بدنه صادر شده است. با توجه به گزارش بانک مرکزی در ۱۲ ماهه ۹۵ سهم ۳ رشته بیمه شخص ثالث و مازاد‌، درمان و زندگی به ترتیب ۳۹.۲‎‌ درصد‌، ۲۳‎‌ درصد و ۱۳.۵‎ درصد از پرتفوی حق بیمه تولیدی در صنعت بیمه است.

در سال ۱۳۹۶  با توجه به اطلاعات بروز شده و موجود بیمه مرکزی سهم ۳  رشته فوق در رشته شخص ثالث و مازاد ۳۹.۸‎‌، درمان ۱۹.۷‎‌ و زندگی ۱۶.۱‎ درصد از پرتفوی حق بیمه تولیدی در بازار است.

فارغ از رشد ۰.۶ ‌درصدی شخص ثالث که به واسطه نرخ رشد هر ساله روند افزایشی نسبی را ثبت می‌کند‌، افزایش قابل توجهی را در حوزه بیمه‌های زندگی شاهد هستیم.

در سال ۱۳۹۰ تنها ۱۶‎ درصد از نمایندگان و شبکه فروش این صنعت روی بیمه‌های زندگی فعالیت داشتند، در حالی که سال ۱۳۹۶ این شاخص سهم ۲۵‎ درصد را رقم زد‌، رشد مربوط به سال‌های ۱۳۹۵، ۱۳۹۶  به میزان ۵‎ درصد، حاکی از افزایش ضریب نفوذ و گرایش بازار هدف به این رسته بیمه‌ای است.

علت رشد و اقبال بیمه‌های فوق را می‌توان حاکی از حساس شدن و توجه بیمه شدگان به تامین آتیه خود از محل تولید سود مولد دانست. با توجه به شرایط اقتصادی امروز موانع رشد محصول فوق‌الذکر را می‌توان تحت تاثیر ۲ عامل بخش‌بندی کرد.

۱-عوامل بیرون‌زا

۲ عوامل درون‌زا

از عمده‌ترین عوامل خارجی، روح حاکم بر فضای کسب‌‌و‌کار و هزینه‌های بالای مبادلات و دیگری تورم  است.

عوامل داخلی یا درون‌زا را به دو بخش می‌توان تقسیم کرد؛ یکی رقابتی نبودن سود‌دهی و نرخ موثر در مقایسه با بازارهای مالی خصوصا سود سپرده بانکی و دیگری عدم ایجاد مزیت رقابتی و خلق ارزش متمایز برای بیمه شده نسبت به رقبا است(شرکت‌های بیمه زندگی‌). عوامل توسعه داخلی منوط به کیفیت اجرای تعهدات و نحوه ارائه خدمات از سوی شرکت‌های بیمه‌ای یا به عبارتی حاشیه توانگری است. حاشیه  توانگری یعنی در مقابل تعهداتی که شرکت بیمه‌ای به عهده گرفته چه میزان دارایی دارد.

هر سال بیمه مرکزی سطح توانگری شرکت‌های بیمه‌ای را اعلام می‌کند، اگر بالای ۱۵۰ باشد برای تعهدات دراز‌مدت انتخاب خوبی است، قراردادهای‌ ۵ تا ۳۰ ساله که رشته بیمه‌های زندگی و عمر  را شامل می‌شود.

سطح توانگری ۱۰۰ در نقطه سر به سر است ‌و برای تعهدات کوتاه‌مدت و میان‌مدت یک ساله و ۲ ساله قابل خرید است. مانند کلیه رشته‌های بیمه‌های اموال و مسئولیت و درمان. سطح توانگری زیر ۱۰۰ ریسک بزرگی به بیمه شده منتقل می‌شود.

عامل دیگر توسعه ارائه طرح‌ها و محصولات چندوجهی با ارزیابی ریسک و محاسبات دقیق که شامل پوشش‌های درمانی‌، اندوخته و سرمایه‌های قابل رقابت با دیگر بازارهای سرمایه‌ای خصوصا بانک‌ها است.

سهراب چینی فروشان

سهراب چینی فروشان،کارشناس ارشد اقتصاد

 

ارسال نظر

تازه ها