کد خبر 96892

ریسک مالی بخشی از بازار های مالی است که توسط آن احتمال از دست دادن پول یا دارایی در سرمایه گذاری انجام شده را می‌سنجند.

به گزارش پایگاه خبری بااقتصاد، ریسک مالی به میزان پولی که احتمال دارد در یک سرمایه گذاری از دست برود گفته می شود.

احتمال از دست دادن پول در همه سرمایه‌گذاری ها وجود دارد و زمانی که از بازارهای مالی صحبت می شود نمی‌توان ریسک های مالی را نادیده گرفت یا حذف کرد. در تمامی تراکنش‌های مالی و سرمایه‌گذاری در انواع بازارهای مالی خطر از دست دادن بخشی از و یا تمام پول سرمایه‌گذاری شده وجود دارد.

ریسک‌های مالی در حالت کلی به 7 دسته تقسیم می شوند و برای کنترل این ریسک‌ها در بازارهای مالی ابزاری محاسباتی وجود دارد که میزان احتمال ریسک های مالی از طریق این ابزار سنجیده می‌شود که به آن مدیریت ریسک می گویند.

انواع ریسک های مالی

ریسک‌های مالی به 7 دسته زیر تقسیم می شوند:

ریسک سرمایه‌گذاری

ریسک بازار

ریسک نقدینگی

ریسک اجرایی

ریسک انطباق یا قانونی

ریسک سیستماتیک

 

ریسک سرمایه گذاری

ریسک سرمایه‌گذاری یکی از ریسک های مالی است که بیشتر در سرمایه گذاری و معامله‌گری ها ارزیابی می شود. این ریسک خود به چند دسته مانند: ریسک بازار، نقدینگی و اعتبار تقسیم و ... بخش‌بندی می شود. این ریسک بیشترین تمرکز را بر روی نوسانات قیمتی قبل، حین و بعد از سرمایه‌گذاری دارد. ریسک‌های سرمایه گذاری می توانند مستقیم یا غیر مستقیم باشد.

ریسک بازار

ریسک بازار یکی از انواع ریسک های مالی است که در آن نوسانات قیمتی بازار و تاثیر آن ها بر روی سرمایه گذاری انجام شده مورد توجه و بررسی قرار می‌گیرد. سرمایه گذاران به صورت مستقیم یا غیر مستقیم با ریسک بازار روبرو هستند.

تاثیر مستقیم ریسک بازار در نوسانات قیمتی رخ می دهد و تاثیر غیرمستقیم آن را می‌توان تاثیر عوامل بیرونی بر روی قیمت های بازار عنوان کرد مانند نرخ سود بانکی که می تواند به صورت غیر مستقیم در تغییرات قیمتی تاثیرگذار باشد.

ریسک نقدینگی

یکی از ریسک های مالی، ریسک نقدینگی است که به نقدینگی موجود در بازار می‌پردازد. درواقع در این ریسک سرمایه‌گذار نمی‌تواند دارایی خاص خود را بدون تغییر شدید در قیمتش، به سرعت خریداری کرده و یا بفروشد.

به طور مثال فردی با خرید 10 هزار سهم از یک شرکت در گذشته تصمیم دارد بعد از گذشت مدتی آن را نقد کند اما بازار قدرت نقدینگی به میزان خرید این سهم را با قیمت مورد نظر او ندارد پس سهامدار مجبور است بخشی از سهام خود را با قیمت کمتر از میزانی که خریداری کرده است بفروشد؛ به این اتفاق ریسک نقدینگی می‌گویند. بر همین اساس است که برای خرید یک سهم از نسبت های نقدینگی استفاده می شود تا ریسک نقدینگی نسبت به میزان سرمایه گذاری انجام شده ارزیابی شود.

ریسک اعتبار

ریسک اعتبار به ریسکی گفته می‌شود که در آن یک فرد به کسی دیگر پول قرض می دهد و در صورتی که فرد نتواند پول قرض گرفته را به نفر اول برگرداند، فرد قرض دهنده متضرر شده است. در واقع به میزان احتمالی که با آن عدم وصول مطالبه را می سنجند ریسک اعتبار می گویند. این ریسک اعتبار می تواند در مقیاس کوچک یا کلان اتفاق بیافتد.

یکی از دلایل بحران رکود اقتصادی سال 2008 آمریکا ریسک اعتباری بوده که در این سال دولت آمریکا مقدار زیادی وام به افراد با وضعیت مالی ضعیف اعطا کرد و بعد از ورشکستگی شرکت برادران لیمن، ریسک اعتبار به سطح جهانی نفوذ کرد و منجر به یک رکود اقتصادی بسیار بزرگ در سطح جهانی شد.

ریسک اجرایی یا عملیاتی

یکی از انواع ریسک های مالی، ریسک عملیاتی(اجرایی) است که از طریق نقص در فرآیندهای داخلی یک سیستم به وجود می آید. در این نوع از ریسک مالی سیستم دچار نقص در یکی از بخش های خود شده که در اکثر مواقع این نقص توسط انسان یا یک فعالیت کلاه‌برداری ایجاد شده است که در نهایت منجر به ضرر مالی به کل سیستم می‌شود. البته شایان ذکر است که این نقص می تواند توسط عوامل طبیعی مانند سیل و زلزله نیز ایجاد شود.

شرکت ها برای کاهش این نوع ریسک در فواصل زمانی مشخص بازرسی‌های امنیتی انجام داده و ریسک ضرر مالی بر اثر نقص اجرایی را کنترل می کنند.

ریسک انطباق یا قانونی

 ریسک قانونی نوعی از ریسک های مالی است که به دلیل عدم توجه یک شرکت به قوانین قضایی ایجاد می شود و این عدم توجه به قوانین قضایی یا زیر پا گذاشتن این قوانین باعث ضرر مالی به مجموعه می‌شود. انواع مشکلات حقوقی، پولشویی، عدم احراز خرید و فروش یا انجام خرید و فروش غیرقانونی و فساد های سیستمی نمونه‌هایی از عواملی است که باعث افزایش ریسک قانونی یا انطباق می شود و در صورت مشخص شدن آن، شرکت یا سیستم توسط عوامل قضایی  مجازات خواهند شد.

ریسک سیستماتیک

یکی از مهمترین ریسک‌های مالی که در سطح کلان می‌تواند خسارت های جبران ناپذیری داشته باشد ریسک سیستماتیک است. در این نوع ریسک وقوع یک اتفاق در یک بخش یا سیستم باعث ایجاد ضرر در بخش‌های وابسته یا کل بازار می‌شود. این ریسک همانند دومینو عمل می کند، یعنی اگر قطعه اول دومینو که همان سیستم یا شرکت بزرگی است که در آن نقص اتفاق افتاده است، بی افتد، ریسک به صورت دومینویی به سایر بخش‌ها سرایت خواهد کرد.  

ریسک های سیستمی بیشتر در مجموعه‌های بزرگ که یک صنعت یا بازار به آن وابسته است نمود پیدا می کند. به طور مثال در بحران اقتصادی 2008 آمریکا اگر بانک ‌برادران لیمن‌ وابستگی عمیقی با سیستم مالی آمریکا ‌نداشت، ورشکستگی آن هم تاثیر کمتری داشت.‌

انتهای خبر 

ارسال نظر

تازه ها